Διαφορές που χαρακτηρίζουν τη Βυζαντινή Μουσική
Δυτική μουσική
Η βυζαντινή μουσική, ως άκουσμα ξεχωρίζει από την δυτική (ευρωπαϊκή) μουσική κυρίως λόγω της διαφορετικής της φιλοσοφίας και λειτουργίας:
Η βυζαντινή μουσική, ως άκουσμα ξεχωρίζει από την δυτική (ευρωπαϊκή) μουσική κυρίως λόγω της διαφορετικής της φιλοσοφίας και λειτουργίας:
Από τα πιο γνωστά Απολυτίκια του ενιαύσιου κύκλου είναι το Σώσον, Κύριε τον Λαόν Σου σε ήχο πρώτο. Ακούστε εδώ: Απολυτίκιον του Σταυρού
Ψάλλεται:
Οι εκκλησιαστικοί ύμνοι έχουν μελοποιηθεί σε οκτώ διαφορετικούς Ήχους ή Τρόπους.
Ήχος ή Τρόπος είναι ένα ιδιαίτερο μουσικό άκουσμα με καθορισμένα χαρακτηριστικά
που αποτελούν τα Συστατικά του:
Οι Ώρες είναι
μια ιδιαίτερη πτυχή της ορθόδοξης λατρευτικής παράδοσης και αποτελούν μέρος του
λειτουργικού κύκλου της Εκκλησίας. Διακρίνονται στις Ώρες (μικρές) και στις
Μεγάλες
Ώρες.
Η αρχαία Ελληνική μουσική είναι ένα συναρπαστικό κεφάλαιο της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας! Η μουσική κατείχε εξέχουσα θέση στην αρχαία ελληνική ζωή, συνδεόμενη άμεσα με θρησκευτικές τελετές, θεατρικές παραστάσεις, και καθημερινές δραστηριότητες.
Ακούστε Τιμιωτέρα δ΄
«Η “Τιμιωτέρα” σε ήχο Λέγετο ψάλλεται συχνά στον Όρθρο, κατά τη διάρκεια του ετήσιου λειτουργικού κύκλου της Εκκλησίας.»
Οι χρονικοί χαρακτήρες ονομάζονται άφωνα σημάδια, επειδή δεν έχουν φωνητική ενέργεια αλλά δηλώνουν χρονική διάρκεια.
Το Μεσονυκτικό είναι μία από τις ημερήσιες ακολουθίες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία παραδοσιακά ψάλλονταν γύρω στα μεσάνυχτα. Έχει τις ρίζες του στη μοναστική παράδοση, όπου οι μοναχοί αφιέρωναν ώρες της νύχτας στην προσευχή. Εστιάζει ιδιαίτερα στη μνήμη της Δευτέρας Παρουσίας και στην ανάγκη της ψυχής για μετάνοια. Σήμερα η ακολουθία του Μεσονυκτικού ψάλλετε - κυρίως στα μοναστήρια - πριν την ακολουθία του όρθρου.
Η Εκκλησία ένωσε τους ανθρώπους σε κοινή προσευχή με τα αγγελικά τάγματα, με το υμνητικό λειτούργημα των αγγέλων, όπως συλλαμβάνεται στην Παλαιά Διαθήκη και τονίστηκε έντονα από τον Ησαΐα (6.14) και τον Ιεζεκιήλ (3.12). Σημαντικότερο είναι το γεγονός, που
Ακούστε εδώ: Αντίφωνα Θείας Λειτουργίας
Η μελωδία είναι διαδοχή φθόγγων που προφέρονται με χρονική τάξη και
ρυθμό.
Οι φθόγγοι μιας μελωδίας δεν έχουν πάντα την ίδια διάρκεια· άλλοι
διαρκούν λιγότερο και άλλοι περισσότερο
Ὅταν ἀναφερόμαστε στὴ Θεία Λειτουργία, ἐννοοῦμε τὴ Θεία Λειτουργία τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.
Ἡ Θεία Λειτουργία διακρίνεται σε τρία κύρια μέρη:
Ἡ μουσικὴ πάντοτε καὶ πανταχοῦ θεωρήθηκε ὡς ἡ ζωηρότερη ἔκφραση τοῦ θρησκευτικοῦ αἰσθήματος, καὶ ἐπομένως ὡς μία εὐπρόσδεκτη προσφορὰ πρὸς τὸν Θεό. Χρήση τῆς μουσικῆς γινόταν στὶς ἀρχαίες ἑλληνικὲς ἑορτὲς καὶ πανηγύρεις, καθὼς καὶ στὶς Ἰουδαϊκὲς τελετές.
Το Κύριε Ελέησον ως απάντηση στα Πληρωτικά που εκφωνεί ο Διάκονος:
σε ύφος κλιτόν, όπως ψάλλονταν ανελλιπώς στο Πατριαρχείο
έως τις αρχές του 20ου αιώνα: